زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

ابوالقاسم ضحاک بن مزاحم هلالی خراسانی





ابوالقاسم ضحاک بن مزاحم هلالی کوفی خراسانی بلخی (م ۱۰۵ هـ)، از اصحاب امام سجاد (علیه‌السّلام)، محدث، فقیه و مفسر برجسته بعد از تابعین در قرن اول هجری قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوالقاسم ضحاک بن مزاحم بن یزید هلالی کوفی خراسانی بلخی، تبار او از کوفه بودند، ولی ضحاک در بلخ می‌زیست و یکی از اصحاب امام سجاد (علیه‌السّلام) به شمار می‌رفت.
وی از راویان موثق و امین و از فقها و مفسران برجسته بوده و در روستای بروقان بلخ تعلیم و تربیت قریب سه هزار کودک را بر عهده داشت. برای مدتی در سمرقند و بخارا نیز اقامت داشت.
برخی از ارباب رجال اهل‌سنت او را توثیق، و برخی تضعیف نموده‌اند.

۲ - اساتید و شاگردان



ضحاک تفسیر را نزد سعید بن جبیر در ری فرا گرفت. برخی از ارباب رجال گفته‌اند که او حضرت علی (علیه‌السّلام) را دیده و از آن حضرت حدیث آموخته
[۱۱] نمازى شاهرودى، على، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۷۸.
و از افرادی چون ابن‌عباس و ابوسعید خدری نیز حدیث نقل کرده است.
راویانی چون بزیع بن عبدالله لحّام و اسماعیل بن ابی‌خالد از وی روایت کرده‌اند.

۳ - مفسر توانا



ضحاک در تفسیر، بسیار تواناست و آراء استوار و بی‌مانندی دارد، چنان‌که ابن‌کثیر دمشقی در تفسیر واژه ترائب از وی روایت کرده و این کلمه را به استخوان‌های جفت در بدن از جمله دو استخوان بالای رستنگاه مو، میان دو ران معنا و به این وسیله معضلی را حل کرده است.

۴ - تاریخ وفات



هلالی در سال ۱۰۵ هـ درگذشت. در تاریخ وفاتش اختلاف است.

۵ - آثار



اثر علمی ضحاک تفسیر القرآن می‌باشد.
[۱۸] نمازى شاهرودى، على، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۷۸.
دارای دو تفسیر کبیر و صغیر است که هر دو، مرجع تفاسیری همچون طبری و طبرسی قرار گرفته است.

۶ - پانویس


 
۱. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۹۴.    
۲. ↑ بخاری، اسماعیل بن ابراهیم، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۳۳۳.    
۳. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۹۴.    
۴. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۱۳، ص۲۹۲.    
۵. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی، ج۱۶، ص۲۰۷.    
۶. ↑ عادل نویهض، معجم المفسرین، ج۱، ص۲۳۷.    
۷. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۱۳، ص۲۹۵.    
۸. ↑ بخاری، اسماعیل بن ابراهیم، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۳۳۳.    
۹. ↑ صفی‌الدین خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ج۱، ص۱۷۷.    
۱۰. ↑ ابن‌حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۶، ص۴۸۰.    
۱۱. ↑ نمازى شاهرودى، على، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۷۸.
۱۲. ↑ صفی‌الدین خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ج۱، ص۱۷۷.    
۱۳. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۱۳، ص۲۹۲.    
۱۴. ↑ ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر، تفسیر ابن‌کثیر، ج۴، ص۵۳۲.    
۱۵. ↑ ر. ک:معرفت، محمدهادی، التمهید، ج۶، ص۶۳.    
۱۶. ↑ ابن‌حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۶، ص۴۸۱.    
۱۷. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۲.    
۱۸. ↑ نمازى شاهرودى، على، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۷۸.


۷ - منبع


• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۴۰۸، برگرفته از مقاله «ابوالقاسم ضحاک بن مزاحم هلالی».
• محمدهادی معرفت، تفسیر و مفسران، ج۱، ص۴۱۳-۴۱۴.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.